Καρδιά: Υψηλός κίνδυνος για ένα χρόνο μετά το εξιτήριο

Στο μήνα που ακολουθεί την έξοδο από το νοσοκομείο για έναν στους πέντε ηλικιωμένους ασθενείς με καρδιακή νόσο, υπάρχει κίνδυνος επανανοσηλείας ή ακόμα και θανάτου.

Ωστόσο, λίγα πράγματα γνωρίζουν προς το παρόν οι ερευνητές για το πώς αλλάζει αυτός ο κίνδυνος με την πάροδο του χρόνου.

Μια νέα μελέτη από την Ιατρική Σχολή του Γέιλ, διαπιστώνει ότι οι κίνδυνοι παραμένουν σε υψηλά επίπεδα μέχρι και ένα χρόνο, αλλά μπορούν να αντιμετωπιστούν με στοχευμένη φροντίδα.

Η έκθεση που δημοσιεύτηκε στο British Medical Journal, εξέτασε 3 εκατομμύρια ηλικιωμένους ασθενείς ηλικίας 65 ετών και άνω, οι οποίοι επέζησαν της νοσηλείας για καρδιακή ανεπάρκεια, έμφραγμα του μυοκαρδίου και πνευμονία από το 2008 έως το 2010. Η ερευνητική ομάδα του Γέιλ καθόρισε ποιοι είναι οι απόλυτοι κίνδυνοι για επανανοσηλεία και θάνατο για κάθε ημέρα κατά τη διάρκεια ενός πλήρους έτους μετά το εξιτήριο.

Η μελέτη διαπίστωσε πως ο κίνδυνος επανανοσηλείας και θανάτου μειώθηκε αργά μετά από το εξιτήριο από το νοσοκομείο και παρέμεινε σε υψηλά επίπεδα για πολλούς μήνες. Βρήκε επίσης ότι οι συγκεκριμένοι κίνδυνοι ποικίλλουν ανάλογα με τη διάγνωση που υπάρχει την στιγμή του εξιτηρίου και με τα αποτελέσματα που παράγονται με την πάροδο του χρόνου. Για παράδειγμα ο κίνδυνος παραμένει αυξημένος για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα μετά από νοσηλεία για καρδιακή ανεπάρκεια σε σύγκριση με τη νοσηλεία για οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και πνευμονία. Και για τις τρεις συνθήκες ο κίνδυνος επανανοσηλείας παραμένει αυξημένος για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα απ’ ό,τι ο κίνδυνος θανάτου.

«Εάν μπορούμε να εντοπίσουμε τον απόλυτο κίνδυνο και τις αλλαγές που συντελούνται με την πάροδο του χρόνου, αυτές οι πληροφορίες θα είναι κρίσιμες για να βοηθήσουμε τους ασθενείς και να έχουμε πιο ρεαλιστικές προσδοκίες σχετικά με τους στόχους ανάκτησης και το σχέδιο φροντίδας που πρέπει να ακολουθηθεί μετά το εξιτήριο. Οι ασθενείς θα πρέπει να παραμείνουν σε εγρήγορση για τυχόν επιδείνωση της υγείας τους για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την εισαγωγή τους στο νοσοκομείο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχονται συχνά από έναν ειδικό καρδιολόγο ή έναν γιατρό πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας», λέει ο επικεφαλής συγγραφέας δρ Kumar Dharmarajan, επίκουρος καθηγητής Καρδιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Γέιλ.

Σε μελλοντικές μελέτες οι ερευνητές θα επιδιώξουν να κατανοήσουν τους άλλους παράγοντες που επηρεάζουν τους μακροπρόθεσμους κινδύνους και να ενσωματώσουν αυτές τις πληροφορίες στην κλινική εμπειρία, ώστε να γίνει πιο αποδοτική και αποτελεσματική η φροντίδα κάθε ασθενή.

Μπορεί επίσης να σας αρέσει

Comments are closed.