Βρέθηκαν στον Άρη για πρώτη φορά φθορίζοντα πετράδια που μοιάζουν με ρουμπίνια
Το ρόβερ Perseverance βρήκε πολύτιμους λίθους μέσα σε χαλίκια στον Άρη. Αυτοί οι κρύσταλλοι αποτελούνται από μια ουσία που ονομάζεται κορούνδιο, γνωστή και ως ρουμπίνι ή ζαφείρι, ανάλογα με τα ίχνη μετάλλων που περιέχει.
Η Ann Ollila, από το Εθνικό Εργαστήριο Los Alamos στο Νέο Μεξικό, και οι συνεργάτες της εντόπισαν για πρώτη φορά ενδείξεις κορουνδίου, χρησιμοποιώντας το όργανο SuperCam του Perseverance για να εξετάσουν ένα βράχο που ονομάζεται Hampden River. Το SuperCam διαθέτει διάφορους τρόπους για να ελέγχει τη σύνθεση ενός υλικού, χρησιμοποιώντας δύο διαφορετικά λέιζερ, είτε για να κάψει την επιφάνειά του είτε για να προκαλέσει φθορισμό, και στη συνέχεια δύο κάμερες για να εξετάσει το παραγόμενο φως. Και στις δύο δοκιμές, τα αποτελέσματα για τον Hampden River ήταν σχεδόν πανομοιότυπα με τα αποτελέσματα ρουμπινιών που μετρήθηκαν στο εργαστήριο, υποδεικνύοντας την παρουσία μικροσκοπικών κόκκων κορουνδίου στον βράχο.
Καθώς το ρόβερ οδηγούνταν κατά μήκος του χείλους του κρατήρα Jezero, άφησε πίσω τον Hampden River και οι ερευνητές βρήκαν ένα άλλο χαλίκι, το Coffee Cove, για να το ελέγξουν. Οι μετρήσεις της σύνθεσής του υποδήλωναν επίσης την παρουσία κορουνδίου. Το ίδιο συνέβη και με ένα τρίτο βράχο, το Smiths Harbour. Η Ollila παρουσίασε αυτά τα ευρήματα στο Συνέδριο Σεληνειακής και Πλανητικής Επιστήμης στο Τέξας στις 16 Μαρτίου.
Αυτά τα πετράδια δεν έχουν εντοπιστεί ποτέ πριν στον Άρη, και είναι απίθανο να σχηματίστηκαν εκεί με τον ίδιο τρόπο που σχηματίζονται στη Γη. «[Το κορούνδιο] συνήθως συνδέεται, στη Γη, με την τεκτονική. Είναι ένα πολύ συγκεκριμένο περιβάλλον – πρέπει να έχεις ένα πολύ πλούσιο σε αλουμίνιο, πολύ φτωχό σε πυρίτιο περιβάλλον», δήλωσε η Ollila στην παρουσίασή της. Ο Άρης δεν έχει τεκτονική πλακών όπως η Γη, οπότε η εύρεση κορουνδίου εκεί ήταν απροσδόκητη. Αντί για την τεκτονική, το αρειανό κορούνδιο πιθανότατα σχηματίστηκε όταν μετεωρίτες χτύπησαν το έδαφος, θερμαίνοντας και συμπιέζοντας τη σκόνη.
«Ήμουν πολύ έκπληκτος», δήλωσε ο Allan Treiman του Lunar and Planetary Institute στο Τέξας, ο οποίος δεν ήταν μέλος της ομάδας της Ollila, κατά τη διάρκεια της συνεδρίας του συνεδρίου. «Εκ των υστέρων, ίσως όχι, επειδή υπάρχουν πλούσιες σε αλουμίνιο εκτάσεις αλλού στον πλανήτη και υπάρχουν προσκρούσεις, αλλά νομίζω ότι ήταν πολύ σοκαριστικό να το δω αυτό».
Επειδή οι κόκκοι κορουνδίου είναι τόσο μικροί, λιγότερο από 0,2 χιλιοστά σε διάμετρο, ήταν αδύνατο να διαπιστωθεί στις εικόνες αν είναι ρουμπίνια ή ζαφείρια και πώς θα μπορούσαν να φαίνονται στο ανθρώπινο μάτι.
«Θα ήθελα πολύ να μπορέσω να πάρω ένα από αυτά και να το αναλύσω και να δω αν φαίνεται κόκκινο – είναι αρκετά απογοητευτικό ότι το μόνο που βλέπεις είναι αυτό το λευκό χαλίκι», είπε η Ollila. Αλλά όταν χτυπήθηκαν με το λέιζερ SuperCam, έλαμψαν έντονα.