Αρχαία κύτταρα του εγκεφάλου ελέγχουν τη συγκέντρωση μας
Η ανακάλυψη που εξηγεί πώς εστιάζουμε στη σημαντική πληροφορία
Μπορείτε να διαβάσετε ένα βιβλίο σε έναν πολυσύχναστο σταθμό ή να συνομιλήσετε σε ένα γεμάτο καφέ χωρίς να χάνετε το νήμα της σκέψης σας. Αυτή η ικανότητα, γνωστή ως επιλεκτική χωρική προσοχή, είναι πολύτιμη, αλλά συχνά θεωρούμε δεδομένο τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλός μας φιλτράρει τους περισπασμούς. Μια νέα επιστημονική έρευνα από το Johns Hopkins University αποκαλύπτει ότι η απάντηση δεν βρίσκεται μόνο στα πιο εξελιγμένα τμήματα του εγκεφάλου, αλλά σε μια αρχέγονη περιοχή που μοιραζόμαστε με όλα τα σπονδυλωτά είδη.
Ο ρόλος του στελέχους του εγκεφάλου στην προσοχή
Μέχρι σήμερα, η επιστημονική κοινότητα εστίαζε κυρίως στον προμετωπιαίο φλοιό ως το κέντρο ελέγχου της προσοχής. Ωστόσο, η απουσία αυτού του ανεπτυγμένου φλοιού σε πολλά είδη ζώων αποτελούσε ένα άλυτο μυστήριο για τους επιστήμονες. Η νέα μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature Communications, εντοπίζει σε μια αρχαία περιοχή του εγκεφαλικού στελέχους την ύπαρξη εξειδικευμένων ανασταλτικών νευρώνων που λειτουργούν ως φίλτρο περισπασμών.
Αυτά τα νευρωνικά κυκλώματα βοηθούν τον εγκέφαλο να αξιολογεί τα εισερχόμενα ερεθίσματα και να επιλέγει ποιο είναι το πιο σημαντικό ανά πάσα στιγμή. Όταν οι ερευνητές απενεργοποίησαν προσωρινά αυτούς τους νευρώνες σε ποντίκια, παρατήρησαν μια δραματική αύξηση της διασπαστικότητας. Τα ζώα έχαναν την ικανότητα να αγνοούν τα δευτερεύοντα σήματα, αποδεικνύοντας ότι το στέλεχος λειτουργεί ως μια μηχανή επιλογής της προσοχής.
Νέες προοπτικές για το ΔΕΠΥ και τον αυτισμό
Η ανακάλυψη αυτή ανοίγει τον δρόμο για τη βαθύτερη κατανόηση νευροαναπτυξιακών διαταραχών όπως η ΔΕΠΥ και ο αυτισμός. Αν διαπιστωθεί ότι αυτοί οι νευρώνες λειτουργούν διαφορετικά στον άνθρωπο, οι επιστήμονες θα μπορούσαν να σχεδιάσουν πιο στοχευμένες θεραπείες που θα ενισχύουν αυτή τη φυσική ικανότητα εστίασης. Η ικανότητα του εγκεφάλου να διαχωρίζει το ουσιώδες από το θόρυβο είναι κρίσιμη για την καθημερινή μας λειτουργικότητα και οι μελλοντικές μελέτες αναμένεται να επιβεβαιώσουν τον ακριβή ρόλο αυτών των κυττάρων στον άνθρωπο.
