Επικίνδυνη Ζέστη στις Στάσεις Λεωφορείων – Τι Αποκάλυψαν οι Επιστήμονες

Η δημόσια συγκοινωνία είναι μια πιο οικονομική, ασφαλής και οικολογική επιλογή για τις μετακινήσεις στην πόλη, συμβάλλοντας στη μείωση της ρύπανσης από τα μέσα μεταφοράς, η οποία ευθύνεται για πάνω από το 20% των εκπομπών που συμβάλλουν στην υπερθέρμανση του πλανήτη.

Όμως, μια νέα μελέτη που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο Υγείας του Τέξας στο Χιούστον φέρνει στο φως μια ανησυχητική διαπίστωση: κάποιες στάσεις λεωφορείων, αντί να προσφέρουν προστασία από τη ζέστη, κάνουν την κατάσταση ακόμα χειρότερη – δημιουργώντας συνθήκες που θυμίζουν… φούρνο.

Τι ακριβώς συνέβη;

Οι ερευνητές μέτρησαν την θερμοκρασία με βάση το δείκτη WBGT (Wet Bulb Globe Temperature), ο οποίος λαμβάνει υπόψη όχι μόνο τη θερμοκρασία του αέρα αλλά και την υγρασία, την ακτινοβολία του ήλιου και τον άνεμο.

Διαπίστωσαν ότι συγκεκριμένοι τύποι στεγάστρων σε στάσεις – κυρίως εκείνοι με αλουμινένιο σκελετό και διαφανή ακρυλικά τοιχώματα – συγκρατούσαν τη θερμότητα, ανεβάζοντας τη θερμοκρασία στο εσωτερικό κατά τουλάχιστον 5°F (περίπου 3°C) σε σχέση με το έδαφος εκτός της στάσης. «Ήταν σαν φούρνος», δήλωσε χαρακτηριστικά ο ερευνητής Κέβιν Λάνζα.

Γιατί είναι σημαντικό αυτό;

Περισσότεροι από τα δύο τρίτα των επιβατών φτάνουν στις στάσεις περπατώντας. Σε συνθήκες καύσωνα, ειδικά στις πόλεις όπου παρατηρείται το φαινόμενο της αστικής θερμικής νησίδας – δηλαδή η αυξημένη θερμοκρασία λόγω έλλειψης πράσινου και υπερβολικής τσιμεντοποίησης – η παραμονή σε μια «θερμή» στάση μπορεί να οδηγήσει σε θερμική καταπόνηση ή ακόμα και θερμοπληξία.

Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα;

Οι ερευνητές προτείνουν έναν απλό αλλά εξαιρετικά αποτελεσματικό τρόπο: τη φύτευση δέντρων στις στάσεις. Τα δέντρα παρείχαν περισσότερη δροσιά από τα στέγαστρα και μείωσαν σημαντικά τον κίνδυνο θερμικών προβλημάτων.

Εκτός από σκιά, τα δέντρα βοηθούν στην αντιμετώπιση των θερμικών νησίδων, καθαρίζουν τον αέρα, και ενισχύουν τη βιοποικιλότητα. Όπου δεν είναι εφικτό να φυτευτούν δέντρα, συνιστάται η κατασκευή στεγάστρων με στρατηγικό σχεδιασμό που να περιορίζει τη συσσώρευση θερμότητας.

Όπως αναφέρει ο Λάνζα, «Αυτή η μελέτη μπορεί να αποτελέσει τεκμηρίωση για τον σχεδιασμό στάσεων με μέγιστο δροσιστικό όφελος – είτε μέσω δέντρων είτε με καλύτερη αρχιτεκτονική επιλογή».