Η Σύγχρονη Οδοντιατρική Είναι Γεμάτη Μικροπλαστικά

Αν και πολλοί ανησυχούν για τα μικροπλαστικά που περνούν από τις σακούλες τσαγιού και τα χαλιά και τις φιάλες νερού στα σώματά μας, όταν πρόκειται για την στοματική υγεία, καλωσορίζουμε το πλαστικό σκόπιμα, και μερικές φορές μόνιμα, απευθείας στα στόματά μας. Αυτό ανησυχεί τον Adith Venugopal, έναν ορθοδοντικό και ανώτερο λέκτορα στη Σχολή Οδοντιατρικής του Πανεπιστημίου του Otago στη Νέα Ζηλανδία· δημοσίευσε μια επιστολή σε οδοντιατρικό περιοδικό πέρυσι, εκφράζοντας ανησυχίες σχετικά με τα μικρο- και νανοπλαστικά που αποκολλούνται από τους ευθυγραμμιστές και τους συγκρατητές. Ένα ισχυρό σύνολο ερευνών συνδέει τις χημικές ενώσεις που διαρρέουν από το πλαστικό με διαταραχές των ορμονών, αναπτυξιακές ανωμαλίες και καρκίνο, αλλά η επίδραση των πραγματικών θραυσμάτων πλαστικού που συσσωρεύονται στους ιστούς και τα όργανα μας είναι λιγότερο σαφής. Ο Venugopal άρχισε να ερευνά τα μικροπλαστικά στην ορθοδοντική, αφού είδε μια εργασία που διαπίστωσε ότι οι ασθενείς με μικρο- και νανοπλαστικά ενσωματωμένα στις πλάκες των αρτηριών τους είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να υποστούν καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό επεισόδιο. Η έκθεση στο πλαστικό από την οδοντιατρική ή την ορθοδοντική, πιστεύει ο Venugopal, έχει ηθική διαφορά από τις ανησυχίες για την έκθεση στο πλαστικό που προκύπτει από τις καταναλωτικές επιλογές. «Η συνταγογράφηση από ιατρική σκοπιά, γνωρίζοντας ότι θα διαρρεύσει και θα προκαλέσει τόσες εκατομμύρια σωματίδια να καταναλώνονται σε ετήσια βάση, είναι ανησυχητική, δεν είναι;» μου είπε. «Εννοώ, αυτό είναι το πρώτο πράγμα, να μην προκαλέσεις βλάβη.»

Αλλά ποια μπορεί να είναι η ζημιά από τα οδοντιατρικά και ορθοδοντικά πλαστικά, είναι, προς το παρόν, κακώς κατανοητή. Η επιστολή του Venugopal είναι μία από τις αυξανόμενες δηλώσεις και μελέτες που προέρχονται από αυτά τα επαγγέλματα που αναρωτιούνται αν το πλαστικό μπορεί να βλάψει τους ασθενείς. («Μικροπλαστικά: Μια Ορθοδοντική Ανησυχία!» φώναξε ένα άρθρο στο Journal of the World Federation of Orthodontists πέρυσι.) Μέχρι τώρα, ελάχιστες αν όχι καθόλου μελέτες έχουν εξετάσει το ζήτημα στους ανθρώπους, αν και προπαρασκευαστικές μελέτες προσπαθούν να αναπαραστήσουν πτυχές των στόματων σε εργαστήριο, προσομοιώνοντας την φθορά από υγρά και τριβές. Το Νορδικό Ινστιτούτο Οδοντιατρικών Υλικών έχει εξετάσει την απελευθέρωση μικροπλαστικών από νυχτερινές προστασίες. Ο επικεφαλής επιστημονικός υπεύθυνος του ερευνητικού τμήματος της Αμερικανικής Οδοντιατρικής Ένωσης, Ben Wu, δήλωσε σε μια ανακοίνωση ότι η ένωση «παρακολουθεί στενά τη επιστημονική βιβλιογραφία σχετικά με τα μικροπλαστικά», αλλά ότι «δεν υπάρχουν κλινικά στοιχεία που να δείχνουν σημαντική επίδραση στην στοματική ή συνολική υγεία από τα σωματίδια». Η καλύτερη τρέχουσα συμβουλή της ADA στους ασθενείς είναι να παρακολουθούν τις πλαστικές οδοντιατρικές συσκευές τους για ρωγμές, τραχύτητα ή θραύσεις και να εξετάσουν την αντικατάστασή τους. Ή, πρότεινε ο Wu, αντί να επιλέξουν διαφανείς πλαστικούς ευθυγραμμιστές, ένα άτομο θα μπορούσε να αποκτήσει μεταλλικές σιδερώσεις ή συγκρατητές.

Η Αμερικανική Ένωση Ορθοδοντιστών υιοθετεί μια πιο προληπτική προσέγγιση. «Αυτό είναι σίγουρα κάτι που είναι υψηλά στη συνείδησή μας», μου είπε ο Steven Siegel, πρόεδρος της οργάνωσης. Η ένωση συγκάλεσε πρόσφατα μια επιτροπή ερευνητών για να εξετάσει όλες τις διαθέσιμες μελέτες μέχρι σήμερα και έχει ζητήσει από την επιτροπή βραβείων της να βγάλει μια πρόσκληση για προτάσεις για νέα έρευνα σε αυτόν τον τομέα. Δεν έχει πάρει επίσημη θέση σχετικά με τα μικροπλαστικά, επειδή η ομάδα, όπως και ο Venugopal και η ADA, θεωρεί την διαθέσιμη έρευνα «προκαταρκτική», είπε. Αλλά πιστεύει ότι τα μικροπλαστικά είναι «ένα ζήτημα που πρέπει να παρακολουθούμε στενά».

Οι διαφανείς ορθοδοντικοί ευθυγραμμιστές έχουν γίνει ιδιαίτερος στόχος πρώιμης ερευνητικής προσοχής, δεδομένης της φύσης της χρήσης τους. «Πρέπει να φοριούνται περίπου 22 ώρες την ημέρα για βέλτιστη κίνηση των δοντιών», μου είπε ο Venugopal. Οι άνθρωποι συνήθως αλλάζουν τους ευθυγραμμιστές τους μετά από μία ή δύο εβδομάδες και συνεχίζουν αυτόν τον κύκλο για μήνες έως χρόνια. Μια ομάδα Ιταλών ερευνητών δημοσίευσε μια εργασία το 2023 που διαπίστωσε ότι οι ευθυγραμμιστές απελευθέρωσαν πράγματι μικροπλαστικά μετά από επτά ημέρες όταν εκτέθηκαν σε τεχνητό σάλιο σε εργαστήριο. Αλλά ο Venugopal επισημαίνει ότι η μελέτη στο εργαστήριο δεν μπορούσε να αποτυπώσει την επίθεση των ενζύμων, της τριβής των δοντιών και της διακύμανσης θερμοκρασίας που υφίσταται ένα πραγματικό ανθρώπινο στόμα. Έτσι, αυτός και ένας διδακτορικός φοιτητής διεξάγουν τώρα αυτό που πιστεύει ότι είναι η πρώτη πραγματική μελέτη του πόσο μικροπλαστικό διαρρέει στο σάλιο ενώ ένα πραγματικό άτομο φοράει ευθυγραμμιστές.

Υπάρχει πάντα η εναλλακτική που ανέφερε η ADA: μεταλλικές σιδερώσεις. Αν και αυτές μπορεί να χρησιμοποιούν ακόμα μια μικρή ποσότητα πλαστικής κόλλας για να κολλήσουν τον εξοπλισμό στην μπροστινή πλευρά των δοντιών ενός φορέα, τουλάχιστον το πλαστικό δεν βρίσκεται στην επιφάνεια μάσησης. (Αυτό δεν εξαλείφει εντελώς τις ανησυχίες; μία εργασία έχει προσπαθήσει να χαρακτηρίσει τα μικροπλαστικά που αποκολλώνται από τα ορθοδοντικά ελαστικά. Μπορεί να είναι πολλά.)

Στη δική του πρακτική, αντί να συνταγογραφεί πλαστικούς συγκρατητές, οι οποίοι μπορούν να αφαιρεθούν, ο Venugopal λέει ότι συνταγογραφεί σκόπιμα περισσότερους σταθερούς συγκρατητές για ανθρώπους που θα επωφεληθούν από έναν παρόμοιο τρόπο. (Ορισμένοι ασθενείς θα ωφεληθούν περισσότερο από την ύπαρξη θερμοπλαστικών μορφοποιημένων συγκρατητών, είπε. Αλλά για εκείνους που θα μπορούσαν να πάνε και στις δύο κατευθύνσεις, παίρνουν μέταλλο.) «Έτσι, ναι, αυτό με επηρεάζει και εμένα ως κλινικό ιατρό», είπε. Αν ένας ασθενής τον ρωτούσε για τα μικροπλαστικά, θα του έλεγε τι έχει δείξει η έρευνα (ότι τα μικροπλαστικά διαρρέουν από αντικείμενα όπως οι ευθυγραμμιστές) και τι δεν έχει δείξει (αν η διαρροή από έναν ευθυγραμμιστή ή συγκρατητή μόνη της συνιστά σημαντικό κίνδυνο). «Χωρίς να είμαι ενημερωμένος σχετικά με αυτό, δεν θέλω να τρομάξω τους ασθενείς», είπε. Κάθε ασθενής του—όπως όλοι—αναπνέει, πίνει και τρώει μικροπλαστικά απλώς και μόνο ζώντας στον κόσμο.

Ο μόνος τρόπος για να μας βγάλει από τον κύκλο πλαστικού στην οδοντιατρική θα είναι να αναπτύξουμε διαφορετικά υλικά. Μια πλαστική βούρτσα μπορεί να προσθέσει περίπου 30 έως 120 μικροσωματίδια πλαστικού στη διατροφή σας με κάθε βούρτσισμα, σύμφωνα με μία μελέτη. Μια άλλη εκτίμησε ότι η μέση ημερήσια ποσότητα είναι 39 σωματίδια. Οποιαδήποτε υπολογιστική εκτίμηση υποδηλώνει ότι μια πλαστική βούρτσα προσθέτει δεκάδες χιλιάδες σωματίδια στο ετήσιο φορτίο μικροπλαστικών κάποιου, που είναι σημαντικό αν σκεφτεί κανείς ότι οι εκτιμήσεις έκθεσης σε μικροπλαστικά από τρόφιμα, αέρα και νερό ανέρχονται σε περισσότερα από 100,000 σωματίδια ετησίως. Υπάρχουν επιλογές βουρτσών που δεν είναι πλαστικές, αλλά σπάνια είναι κυρίαρχες στην αγορά. Οι περισσότερες οδοντιατρικές κλωστές είναι επίσης πλαστικές—εναλλακτικές, όπως η κλωστή από μετάξι, είναι κυρίως εύρημα σε καταστήματα υγιεινής διατροφής.

Αντίθετα, η μη βούρτσισμα των δοντιών σας θα ήταν μια οδοντιατρική καταστροφή, και κανείς δεν θα έπρεπε να επιλέξει να μην γεμίσει μια κοιλότητα. Η ζημιά από μια μη θεραπευμένη κοιλότητα υπερβαίνει σχεδόν σίγουρα οποιαδήποτε υποθετική βλάβη από πρόσθετη έκθεση σε μικροπλαστικά. «Ήμουν σε μια οδοντιατρική συνάντηση πριν από μερικούς μήνες, και δάγκωσα και έσπασα δύο γομφίους, παλιές γεμίσεις,» είπε ο Siegel. «Και πήγα στον φίλο μου που είναι εξαιρετικός οδοντίατρος. Δεν δίστασα να κάνω σύνθετες αποκαταστάσεις με τα υλικά που χρησιμοποιούμε. Το έβαλα σε αυτό το πλαίσιο: Νομίζω ότι η απελευθέρωση, αν υπάρχει, ορισμένων ενώσεων και μικροπλαστικών είναι πιθανώς σχετικά ελάχιστη.»

Το ίδιο ισχύει και για τις προστασίες στόματος: Ο Siegel είπε ότι δεν ήταν ενήμερος για κάποιο υλικό που θα μπορούσε να αντικαταστήσει το ακρυλικό σύνολο που συνταγογραφήθηκε για το τρίξιμο των δοντιών. «Είτε πρόκειται για διάσχιση του δρόμου είτε για ιατρική διαδικασία, πάντα εξετάζουμε τους κινδύνους και τα οφέλη,» μου είπε ο Siegel. «Προσπαθώ να περιορίσω την έκθεση σε μικροπλαστικά στη δική μου ζωή. Προσπαθώ να μην ξαναζεσταίνω πράγματα σε πλαστικά δοχεία. Περιορίζω την κατανάλωση επεξεργασμένων τροφίμων, τέτοια πράγματα.» Αλλά, είπε, όταν πρόκειται για την υγεία του στόματός σας, πρέπει να ρωτήσετε τον εαυτό σας: Υπερβαίνουν τα οφέλη της προστασίας των δοντιών και της γνάθου σας τους πιθανούς κινδύνους της πρόσθετης μικροπλαστικής δόσης; «Για μένα προσωπικά, αν τρίξω τα δόντια μου, θα φορέσω μια νυχτερινή προστασία,» είπε. Αυτό ήταν μια λογική εκτίμηση, σκέφτηκα, ακόμα κι αν—προς το παρόν—δεν έχουμε πραγματικά τις πληροφορίες για να βασίσουμε αυτή την απόφαση. Παρ’ όλα αυτά, κατάλαβα το σημείο του. Θα βγάλω τη δική μου από την αποθήκευση απόψε.