Καύσωνας στην Ευρώπη: Γιατί εκατομμύρια δεν έχουν κλιματισμό

Η αόρατη κρίση της ζέστης στην Ευρώπη

Καθώς ο υδράργυρος σκαρφαλώνει σε επίπεδα ρεκόρ από νωρίς την άνοιξη, η ανάγκη για επαρκή ψύξη μετατρέπεται σε ζήτημα δημόσιας υγείας. Παρά τις ακραίες θερμοκρασίες που καταγράφονται πλέον βορειότερα από ποτέ, ένα ανησυχητικά μεγάλο ποσοστό των Ευρωπαίων παραμένει εκτεθειμένο στην ασφυκτική ζέστη χωρίς τη δυνατότητα άμεσης ανακούφισης.

Γιατί τα νοικοκυριά αδυνατούν να αγοράσουν κλιματιστικό

Σύμφωνα με την έκθεση Overheated and Underprepared του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος, το 68% των πολιτών στην ΕΕ δεν διαθέτει κλιματισμό ή συστήματα ανεμιστήρων. Το οικονομικό σκέλος αποτελεί τον κύριο ανασταλτικό παράγοντα, καθώς το 38% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι η αγορά τέτοιου εξοπλισμού είναι πέρα από τις οικονομικές του δυνατότητες.

Το πρόβλημα εντείνεται στις θερμότερες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου. Στην Ελλάδα το 46% των νοικοκυριών στερείται κλιματισμού, ενώ παρόμοια ή και χειρότερα είναι τα ποσοστά στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Ρουμανία και την Ιταλία. Το γεγονός αυτό εκθέτει σε κίνδυνο τις πιο ευάλωτες ομάδες, ειδικά αν αναλογιστούμε ότι πάνω από το ένα τέταρτο των Ευρωπαίων πολιτών είναι άνω των 65 ετών.

Ελλείψεις σε ψυκτικά μέσα και δημόσιες υποδομές

Η έλλειψη κλιματισμού δεν περιορίζεται μόνο στην ιδιωτική κατοικία. Πολλοί ευρωπαϊκοί χώροι εργασίας και δημόσια κτίρια παραμένουν ανεπαρκώς εξοπλισμένα για να αντιμετωπίσουν παρατεταμένα κύματα καύσωνα. Ενώ οι πολίτες εκφράζουν την έντονη ανησυχία τους για την κλιματική αλλαγή, θεωρώντας τον καύσωνα ως την κύρια απειλή, οι υποδομές για τη δημιουργία κέντρων δροσιάς παραμένουν ελλιπείς στις περισσότερες χώρες.

Ποιες είναι οι εναλλακτικές λύσεις για δροσιά

Αν και οι παραδοσιακές μέθοδοι, όπως τα παντζούρια και οι τέντες, προσφέρουν κάποια προστασία, πολλές κατοικίες στερούνται ακόμη και των βασικών εξωτερικών σκιάστρων. Η δενδροφύτευση και η αύξηση του αστικού πρασίνου αναδεικνύονται ως πιο βιώσιμες και φιλικές προς το περιβάλλον λύσεις μακροπρόθεσμα, ωστόσο η υλοποίηση τέτοιων μέτρων παρουσιάζει μεγάλη υστέρηση σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας.

Ταυτόχρονα, αναδεικνύεται η ανάγκη για προσαρμογή των ωραρίων εργασίας και των σχολικών δραστηριοτήτων, καθώς η κλιματική πραγματικότητα απαιτεί πλέον μια νέα προσέγγιση στην καθημερινότητα των πολιτών κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Μέχρι στιγμής, οι ενημερωτικές καμπάνιες εστιάζουν κυρίως στην επείγουσα ειδοποίηση και λιγότερο στην εκπαίδευση για την πρόληψη των κινδύνων που επιφέρει η παρατεταμένη έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες.