Ποικιλία ζώων ζούγκλας χρησιμοποιούν ένα είδος δέντρου ως κοινό αποχωρητήριο
Μια πληθώρα από δενδρόβια θηλαστικά, συμπεριλαμβανομένων οπόσουμ, βραδύποδων δύο δακτύλων και αγριόγατων, έχουν βρεθεί να μοιράζονται ένα αποχωρητήριο στην κόμη του δάσους.
Ο Jeremy Quirós-Navarro, ανεξάρτητος οικολόγος στην Κόστα Ρίκα εκείνη την εποχή, ανακάλυψε για πρώτη φορά ένα αποχωρητήριο 30 μέτρα ψηλά σε ένα δέντρο συκιάς (strangler fig) ενώ έψαχνε κάπου επίπεδο για να τοποθετήσει μια κάμερα. Είδε μια φυσική πλατφόρμα, γεμάτη με διαφορετικά χρώματα και υφές από περιττώματα. Αργότερα, παρατήρησε περισσότερα αποχωρητήρια, πάντα στο ίδιο είδος: Ficus tuerckheimii.
Ο Quirós-Navarro και οι συνάδελφοί του τοποθέτησαν βιντεοπαγίδες σε ένα αποχωρητήριο στο Καταφύγιο Νεφελωδών Δασών Monteverde. Δύο μήνες αργότερα, εξεπλάγησαν βρίσκοντας ότι 17 διαφορετικά είδη θηλαστικών το είχαν χρησιμοποιήσει.
«Ήταν τρελό», λέει. «Είναι σχεδόν ο συνολικός αριθμός των δενδρόβιων θηλαστικών που μπορείς να βρεις στο νεφελώδες δάσος».
Υπήρχαν περίπου τρεις επισκέψεις την ημέρα. Αγριόγατες γνωστές ως μαργαί έψεχναν ούρα εκεί, εμφανώς για να σημαδέψουν την περιοχή τους. Σκαντζόχοιροι αποχωρούνταν και τρίβονταν στα κλαδιά, αφήνοντας μυρωδιά. Οπόσουμ, λευκοπρόσωπες πιθήκους καπουτσίνους και κοάτι περνούσαν από εκεί, καθώς και μαϊμούδες ουρλιαχτές και νυφίτσες.
Ακόμα και οι βραδύποδες δύο δακτύλων, που πιστεύονταν ότι αφοδεύουν μόνο στο έδαφος, το έκαναν εκεί.
Η ομάδα έλεγξε 170 επιπλέον δέντρα και βρήκε περισσότερα αποχωρητήρια, αλλά μόνο σε αυτό το είδος συκιάς. Υπάρχουν τώρα ανεπίσημες αναφορές ότι οι συκιές παρέχουν επίσης αποχωρητήρια στην Ονδούρα και το Βόρνεο, λέει ο Quirós-Navarro.
Αυτή η κοινή χρήση τουαλέτας είναι «γοητευτική και εξαιρετικά ασυνήθιστη», λέει ο Neil Jordan από το Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας, Αυστραλία, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη. «Είναι εξαιρετικά δύσκολο να μελετάς ζώα 30 μέτρα ψηλά στην κόμη. Οπότε δεν είναι περίεργο που δεν είχε ανακαλυφθεί νωρίτερα».
Και κάποια χερσαία ζώα, όπως ρινόκεροι και ύαινες, είναι επίσης γνωστό ότι χρησιμοποιούν κοινοτικά αποχωρητήρια. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτοί οι χώροι επιτρέπουν στα ζώα να σημειώνουν την περιοχή τους, να ανταλλάσσουν πληροφορίες μεταξύ τους, να παρέχουν ορόσημα και να διατηρούν τα περιττώματα σε ένα μέρος – εν μέρει για να αποτρέψουν θηρευτές από το να τα εντοπίσουν αλλού.
Μια συκιά (strangler fig) είναι ένα εντυπωσιακό φυτό που σταδιακά περιβάλλει το δέντρο-ξενιστή του, συχνά σκοτώνοντάς το. Το Ficus tuerckheimii έχει ένα σύμπλεγμα κλαδιών σε ύψος κόμης «σαν ένα [αναποδογυρισμένο] χέρι», λέει ο Quirós-Navarro, δημιουργώντας ένα «άνετο, προστατευμένο πηγάδι στη μέση».
Τα υπερβολικά μακριά κλαδιά του – εκτιμά 12 μέτρα – παρέχουν αυτοκινητόδρομους ακόμα και πάνω από ποτάμια, καθιστώντας τα δυνητικά δυσανάλογα σημαντικά στο δάσος.
Τα δέντρα είναι δημοφιλή στους αναρριχητές, μερικοί από τους οποίους κατασκηνώνουν στις πλατφόρμες των αποχωρητηρίων. Ο Quirós-Navarro φοβάται ότι «αναστατώνοντας απλώς ένα [δέντρο] συκιάς, μπορείς να επηρεάσεις όλη την επικοινωνία μεταξύ ενός δάσους και του άλλου δάσους», με επακόλουθες επιπτώσεις στην οικολογία.