Η Τεχνητή Νοημοσύνη και η Τεχνολογία Ενδέχεται Σύντομα να Επιτρέψουν την Επικοινωνία με τα Ζώα
Στην ταινία κινουμένων σχεδίων “Ψηλά στον Ουρανό”, ένας ζωηρός σκύλος φοράει ένα ηλεκτρονικό κολάρο που μεταφράζει τις σκέψεις του σε αγγλικές λέξεις. “Ο κύριός μου μου έφτιαξε αυτό το κολάρο”, λέει στους νέους του φίλους. “Είναι ένας καλός και έξυπνος κύριος και μου έφτιαξε αυτό το κολάρο για να μπορώ να μιλάω – ΣΚΊΟΥΡΟΣ!”
Στη μυθοπλασία, είναι μια οικεία τεχνολογία, ένα εργαλείο που μπορεί να αποκωδικοποιήσει τα τσιρίγματα, τα νιαουρίσματα, τα κλικ και τα παρόμοια των ζώων σε κατανοητή ανθρώπινη γλώσσα. Το επιστημονικής φαντασίας τροπάριο λειτουργεί και προς τις δύο κατευθύνσεις. Στο καρτούν Rick and Morty, για παράδειγμα, ένας μεταφραστής επιτρέπει στον Morty, ένα ανθρώπινο αγόρι, να υποκλέψει συνομιλίες σκίουρων που διευθύνουν μια παγκόσμια συνωμοσία εγκλήματος. Οι γρήγορες, χαριτωμένες μικρές φωνές τους μιλάνε για πραξικοπήματα, ανατροπή της παγκόσμιας τάξης και chemtrails.
Εδώ στον μη φανταστικό κόσμο, όποιος έχει ένα κατοικίδιο μάλλον έχει αναρωτηθεί κάποια στιγμή τι συμβαίνει σε αυτό το αινιγματικό μικρό κεφάλι. Οι επιστήμονες δεν μπορούν να πουν. Αλλά υπάρχουν ορισμένοι λόγοι για να πιστεύουμε ότι οι συσκευές που αποκωδικοποιούν τους ήχους των ζώων σε γλώσσα που μπορούν να κατανοήσουν οι άνθρωποι δεν θα είναι για πάντα έργα επιστημονικής φαντασίας.
Οι πρόοδοι στην υπολογιστική ισχύ, την τεχνητή νοημοσύνη και τους τρόπους μέτρησης των ήχων υπόσχονται να επιταχύνουν αυτή τη διαδικασία μετάφρασης, μετατρέποντας τις φλυαρίες των ζώων σε κομμάτια πληροφοριών που θα μπορούσαν να αποκωδικοποιηθούν από τους ανθρώπους.
Φυσικά, ορισμένα ζώα μπορούν ήδη να μας μιλήσουν — και στις γλώσσες που προτιμούμε. Ο νευροεπιστήμονας Erich Jarvis αφηγείται μια ιστορία ενός παπαγάλου που έφυγε από το σπίτι του στην Καλιφόρνια. Επέστρεψε χρόνια αργότερα μιλώντας ισπανικά, λέει ο Jarvis, του Πανεπιστημίου Rockefeller στη Νέα Υόρκη.
Αυτού του είδους οι γλωσσικές δεξιότητες είναι σπάνιες. Οι νοητικές δεξιότητες και η φυσιολογική ευελιξία που απαιτούνται για να σκεφτεί κανείς ένα μήνυμα και να παράγει περίπλοκους φωνητικούς ήχους για να το μεταφέρει είναι χαρακτηριστικά που υπάρχουν σε λιγότερο από το 1 τοις εκατό των σπονδυλωτών ειδών, λέει ο νευροεπιστήμονας Michael Long του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης. Και με σπάνια εξαίρεση, κανένας δεν μιλάει πραγματικά τη γλώσσα μας. Αλλά αυτό το χάσμα δεν είναι ανυπέρβλητο.
“Τα ζώα μιλάνε — για να χρησιμοποιήσω το μιλώ με μια πολύ χαλαρή έννοια — πιο ζωντανά από ό,τι τους είχαμε δώσει ποτέ τα εύσημα”, λέει ο Long.
Τα δελφίνια και οι φάλαινες, όπως οι παπαγάλοι, μπορεί να είναι καλοί συνομιλητές με τους ανθρώπους. Το 2023, οι επιστήμονες μπόρεσαν να χρησιμοποιήσουν ένα αποκωδικοποιημένο “γεια” φάλαινας για να απολαύσουν μια σύντομη συνομιλία με μια αρκτική καμπούρα. Δεν ήταν ακριβώς συναρπαστικό. Η ανταλλαγή αποτελούνταν από μια βολή από βουητά φάλαινας, που μεταφράστηκε ως “γεια” στα αγγλικά. Παρ’ όλα αυτά, ήταν μια διαειδική συνομιλία. Μια άλλη ομάδα ερευνητών ανακάλυψε έκτοτε ότι η γλώσσα των φαλαινών μοιράζεται στατιστικές ιδιότητες με αυτές που μιλούν οι άνθρωποι. Με αυτού του είδους τις προόδους, ίσως σύντομα να ανταλλάσσουμε συνταγές κριλ.
Μέρος της έρευνας του Jarvis περιλαμβάνει ποντίκια γενετικά τροποποιημένα για να παράγουν πιο σύνθετους ήχους. Αυτός και οι συνεργάτες του εξετάζουν βασικά γονίδια που είναι ενεργά στους καλούς μαθητές φωνητικών δεξιοτήτων. Τα ποντίκια με μια ανθρώπινη έκδοση μιας πρωτεΐνης που ονομάζεται NOVA1, για παράδειγμα, έκαναν πιο σύνθετους φωνητικούς ήχους. Για να είμαστε σαφείς, δεν πρόκειται ακόμη για μια κατάσταση ποντικιού που μιλάει. Αλλά η έρευνα κινείται γρήγορα.
Ο Long σημειώνει ότι η επικοινωνία με τα ζώα δεν απαιτεί ένα φανταχτερό gadget επιστημονικής φαντασίας. “Τα ζώα είναι σε μεγάλο βαθμό εκφραστικά”, λέει. Τα θλιβερά νιαουρίσματα μιας γάτας που κάθεται δίπλα στο άδειο πιάτο της δεν είναι μεγάλο μυστήριο. Ορισμένα μηνύματα δεν απαιτούν καν φωνητικό σύστημα. Οι μογγολικοί γερβίλοι, για παράδειγμα, χτυπούν το έδαφος εντυπωσιακά. Οι χοροί, η στάση του σώματος και το χρώμα μπορούν όλα να μεταφέρουν μηνύματα.
Έτσι, ενώ περιμένουμε ένα γκάτζετ που να μεταφράζει τις σκέψεις των κατοικίδιων ζώων μας σε λέξεις, σκεφτείτε τους άγρια μεταβλητούς τρόπους με τους οποίους επικοινωνούν τα ζώα. Οι γάτες του Long, για παράδειγμα, έχουν πολλά να πουν, κάνοντας τις ανάγκες και τις επιθυμίες τους “πολύ, πολύ διαφανείς”. Εάν υπάρξει ποτέ μεταφραστής γάτας-ανθρώπου, ωστόσο, το μήνυμα του Long σε μια από τις γάτες του θα ήταν σύντομο, γλυκό και πρακτικό: “Θα του έλεγα να μην κάθεται πολύ κοντά στην κουζίνα όταν μαγειρεύω. Νομίζω ότι αυτό είναι όλο.”