Αόρατη ρύπανση από σιλικόνη στον αέρα που αναπνέουμε
Η κρυφή ρύπανση από μεθυλσιλοξάνια στην ατμόσφαιρα
Ενώ οι περισσότεροι έχουμε ακούσει για τους κινδύνους από τη ρύπανση με μικροπλαστικά και PFAS, μια νέα κατηγορία χημικών ενώσεων φαίνεται να διαφεύγει της προσοχής μας. Νέα έρευνα αποκάλυψε την ευρεία παρουσία μεθυλσιλοξανίων στην ατμόσφαιρα, ενώσεις σιλικόνης που βρίσκονται παντού γύρω μας, από τις πόλεις μέχρι τις δασικές εκτάσεις, εγείροντας σοβαρά ερωτήματα για τις επιπτώσεις τους στη δημόσια υγεία.
Πώς τα λιπαντικά κινητήρων μολύνουν τον αέρα
Οι ερευνητές από τα Πανεπιστήμια της Ουτρέχτης και του Groningen διαπίστωσαν ότι τα μεθυλσιλοξάνια που χρησιμοποιούνται ευρέως ως λιπαντικά σε πλοία και οχήματα, απελευθερώνονται στο περιβάλλον μέσω της εξάτμισης των καυσαερίων. Καθώς τα έμβολα των κινητήρων λειτουργούν υπό υψηλές θερμοκρασίες, μικρές ποσότητες λιπαντικού εισέρχονται στον θάλαμο καύσης. Λόγω της ανθεκτικότητάς τους στη θερμότητα, τα μεγάλα μόρια σιλικόνης δεν διασπώνται πλήρως, με αποτέλεσμα να αποβάλλονται από τις εξατμίσεις.
Τα ευρήματα δείχνουν ότι αυτές οι ενώσεις δεν περιορίζονται μόνο σε πολυσύχναστους δρόμους, αλλά διασκορπίζονται σε ολόκληρο τον πλανήτη. Η σταθερότητά τους επιτρέπει στα μεθυλσιλοξάνια να ταξιδεύουν μεγάλες αποστάσεις, παραμένοντας στην ατμόσφαιρα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι μετρήσεις έδειξαν συγκεντρώσεις έως και 98 νανογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο σε αστικές περιοχές, γεγονός που καθιστά τα συγκεκριμένα σωματίδια μία από τις πιο άφθονες συνθετικές ενώσεις που έχουν ανιχνευθεί ποτέ σε αιωρούμενα σωματίδια.
Κίνδυνοι για την υγεία και το παγκόσμιο κλίμα
Η διαρκής εισπνοή αυτών των χημικών ουσιών προκαλεί ανησυχία στην επιστημονική κοινότητα. Οι ερευνητές σημειώνουν ότι η ημερήσια δόση εισπνοής μεθυλσιλοξανίων ενδέχεται να είναι σημαντικά υψηλότερη από εκείνη των PFAS ή των μικροπλαστικών, απαιτώντας άμεση αξιολόγηση των μακροπρόθεσμων επιπτώσεων στον άνθρωπο. Η επείγουσα ανάγκη για ιατρική και περιβαλλοντική έρευνα καθίσταται πλέον επιτακτική.
Επιπλέον, τα μεθυλσιλοξάνια φαίνεται να επηρεάζουν τις ατμοσφαιρικές διεργασίες και τον σχηματισμό νεφών. Αλλάζοντας την επιφανειακή τάση των αερολυμάτων και παρεμβαίνοντας στη δημιουργία πάγου, οι ενώσεις αυτές ενδέχεται να διαταράσσουν τη φυσική συμπεριφορά του κλίματος. Η ικανότητά τους να παραμένουν σταθερές ακόμη και μετά από μεταφορά μεγάλων αποστάσεων καθιστά το πρόβλημα παγκόσμιας εμβέλειας, απαιτώντας μια νέα προσέγγιση στον έλεγχο των εκπομπών που προέρχονται από την αυτοκίνηση και τις βιομηχανικές διαδικασίες.
