Γιατί η υπερβολική ινσουλίνη μπορεί να αποβεί μοιραία
O κρυφός κίνδυνος της ινσουλίνης για τον οργανισμό
Ενώ η ινσουλίνη αποτελεί μια από τις πιο απαραίτητες ορμόνες για τη ζωή, η υπερβολικά υψηλή συγκέντρωσή της στο σώμα μπορεί να αποδειχθεί εξίσου επικίνδυνη με την έλλειψή της. Πρόσφατη έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Cell Metabolism αναδεικνύει τους άγνωστους μηχανισμούς που προστατεύουν τον ανθρώπινο οργανισμό από το σοκ της υπογλυκαιμίας.
Ο ρόλος του ενζύμου FBP1 στην πρόληψη του σοκ
Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο ανακάλυψαν ένα ένζυμο-κλειδί, το FBP1, που λειτουργεί ως μια φυσική βαλβίδα ασφαλείας. Το ένζυμο αυτό ελέγχει τη γλυκονεογένεση, τη διαδικασία κατά την οποία το συκώτι παράγει γλυκόζη κατά τη διάρκεια του ύπνου, διασφαλίζοντας σταθερά επίπεδα σακχάρου στο αίμα.
Όταν το σώμα στερείται γλυκόζης ή υδατανθράκων, η τυχόν έλλειψη του FBP1 μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή υπογλυκαιμία, προκαλώντας σπασμούς ή ακόμα και κώμα. Επιπλέον, η διαταραχή αυτή έχει συνδεθεί με ηπατικές βλάβες και συσσώρευση λίπους στο συκώτι, επιβεβαιώνοντας τη σημασία του FBP1 για τη μεταβολική ομοιόσταση.
Πέρα από την ενζυμική δράση: Η ανακάλυψη του πεπτιδίου E7
Η μελέτη αποκάλυψε ότι το FBP1 διαθέτει μια δεύτερη, κρίσιμη ιδιότητα. Αναστέλλει την πρωτεϊνική κινάση AKT, η οποία αποτελεί τον κύριο αγωγό της δραστηριότητας της ινσουλίνης. Προστατεύοντας τον οργανισμό από την υπερβολική απόκριση στην ινσουλίνη, το FBP1 καθίσταται καθοριστικός ρυθμιστής ενάντια στο υπογλυκαιμικό σοκ.
Αξιοποιώντας αυτή τη γνώση, οι επιστήμονες ανέπτυξαν ένα πεπτίδιο με την ονομασία E7. Αυτό το μόριο, που λειτουργεί ως μιμητικό της ινσουλίνης, κατάφερε σε πειραματόζωα να αναστρέψει την αντίσταση στην ινσουλίνη, η οποία αποτελεί συχνό προάγγελο του διαβήτη. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι το E7 θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μια ασφαλέστερη εναλλακτική θεραπεία για τον διαβήτη, ελαχιστοποιώντας τον κίνδυνο επικίνδυνων μεταβολικών επιπλοκών.
