Γιατί οι Διαγνώσεις Αυτισμού Συνεχίζουν να Αυξάνονται Ραγδαία

Οι διαγνώσεις αυτισμού έχουν αυξηθεί απότομα τις τελευταίες δεκαετίες, μετατρέποντας μια σχετικά σπάνια πάθηση σε μια κατάσταση που πλέον επηρεάζει 1 στα 36 παιδιά. Αυτή η σημαντική αύξηση—από το «1 στα 10.000» που ανέφερε μια μελέτη του 1970—έχει πυροδοτήσει έντονη δημόσια συζήτηση και ανησυχία.

Ωστόσο, οι ειδικοί στο Πανεπιστήμιο Northeastern τονίζουν ότι αυτή η αύξηση δεν είναι απαραίτητα λόγος πανικού. Αντίθετα, υποστηρίζουν ότι είναι σε μεγάλο βαθμό ένα σημάδι προόδου: το αποτέλεσμα της αυξημένης ευαισθητοποίησης, των ευρύτερων διαγνωστικών κριτηρίων και του πιο πρώιμου ελέγχου.

Γιατί οι Αριθμοί Αυξάνονται; Οι 3 Βασικοί Λόγοι

«Πιστεύω ότι αυτό αντανακλά μια υγιή τάση αυξημένης δημόσιας και κοινωνικής κατανόησης του αυτισμού», λέει η Zhenghan Qi, επίκουρη καθηγήτρια στο Northeastern. Οι ειδικοί εστιάζουν σε τρεις βασικούς παράγοντες:

1. Ευρύτερος Ορισμός του Αυτισμού:

«Έχουμε αλλάξει τα κριτήρια για το τι σημαίνει να έχεις αυτισμό», εξηγεί η Laurel Gabard-Durnam, διευθύντρια του PINE Lab του Northeastern. Η πιο πρόσφατη μεγάλη αλλαγή έγινε το 2013, όταν το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών (DSM-5) ενσωμάτωσε το σύνδρομο Asperger στο φάσμα του αυτισμού. «Αναγνωρίσαμε ότι είναι ένα φάσμα. Επομένως, μέρος της αύξησης είναι απλώς διαφορές στην ορολογία», προσθέτει.

2. Καλύτερος και Πιο Πρώιμος Έλεγχος (Screening):

«Η μεγαλύτερη αλλαγή είναι ότι έχουμε γίνει πολύ καλύτεροι στον έλεγχο και την αναγνώριση των παιδιών», λέει η Gabard-Durnam. Το 2007, η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής συνέστησε τον καθολικό έλεγχο για αυτισμό στους 18 και 24 μήνες. Αυτό οδηγεί στην αναγνώριση περιπτώσεων που στο παρελθόν θα περνούσαν απαρατήρητες.

3. Αυξημένη Ευαισθητοποίηση σε Όλες τις Ομάδες:

Η κατανόηση του αυτισμού έχει γίνει πιο συμπεριληπτική.

• Διαφορετικές Εθνότητες: «Η πλειοψηφία της έρευνας πριν από το 2000 προερχόταν κυρίως από τον λευκό πληθυσμό της μεσαίας τάξης», σημειώνει η Qi. Πλέον, αναγνωρίζεται ότι ο αυτισμός εμφανίζεται σε άτομα από όλες τις εθνότητες και τους πολιτισμούς.
• Κορίτσια: Υπάρχει αυξημένη αναγνώριση ότι και τα κορίτσια μπορεί να έχουν αυτισμό, αν και τα αγόρια εξακολουθούν να έχουν τετραπλάσιες πιθανότητες να λάβουν διάγνωση.

Υπάρχουν και Άλλοι Παράγοντες;

Οι ερευνητές αναγνωρίζουν ότι και άλλοι παράγοντες μπορεί να συμβάλλουν στα ποσοστά αυτισμού, όπως κληρονομικές γενετικές μεταλλάξεις, η μεγαλύτερη ηλικία των γονέων και τα βελτιωμένα ποσοστά επιβίωσης των πρόωρων βρεφών. Ωστόσο, αυτοί οι παράγοντες δεν εξηγούν από μόνοι τους τη δραματική αύξηση των διαγνώσεων.

«Στον αυτισμό, δεν υπάρχει εξέταση αίματος. Δεν υπάρχει αντικειμενικός δείκτης. Τελικά, εξαρτάται από μια ανθρώπινη κρίση βασισμένη σε διαγνωστικά κριτήρια», εξηγεί η Gabard-Durnam. «Γι’ αυτό εξαρτόμαστε τόσο πολύ από τους γιατρούς και τα κέντρα ελέγχου για τον εντοπισμό των ατόμων».

Η Σημασία της Έγκαιρης Παρέμβασης

Το πραγματικά σημαντικό μήνυμα πίσω από την αύξηση των αριθμών δεν είναι ο φόβος, αλλά η ελπίδα. Η παροχή λιστών ελέγχου (όπως το M-CHAT-R/F) στους γονείς και ο καθολικός έλεγχος οδηγούν τα παιδιά σε υπηρεσίες πρώιμης παρέμβασης σε μικρότερη ηλικία, κάτι που μπορεί να κάνει τεράστια διαφορά στην εκπαίδευση και τη ζωή τους.

«Η πρώιμη παρέμβαση είναι απολύτως το κλειδί», καταλήγει η Qi.

Συμπέρασμα: Η «εκτόξευση» των διαγνώσεων αυτισμού δεν είναι ένδειξη μιας ανεξέλεγκτης επιδημίας, αλλά αντανάκλαση της επιστημονικής και κοινωνικής μας προόδου. Καθώς κατανοούμε καλύτερα το φάσμα του αυτισμού και βελτιώνουμε τα διαγνωστικά μας εργαλεία, είμαστε σε θέση να αναγνωρίζουμε και να υποστηρίζουμε περισσότερους ανθρώπους, δίνοντάς τους την ευκαιρία να αξιοποιήσουν πλήρως τις δυνατότητές τους.