Τα παγκόσμια επίπεδα της θάλασσας είναι πολύ υψηλότερα από ό,τι πιστεύαμε
Σχεδόν όλες οι έρευνες σχετικά με τις επιπτώσεις της μελλοντικής ανόδου της στάθμης της θάλασσας έχουν υποθέσει ότι τα σημερινά επίπεδα της θάλασσας είναι χαμηλότερα από ό,τι στην πραγματικότητα, λόγω ενός «μεθοδολογικού τυφλού σημείου». Αυτό σημαίνει ότι οι πλημμύρες και η διάβρωση θα συμβούν νωρίτερα από το αναμενόμενο.
Η Katharina Seeger και ο Philip Minderhoud, και οι δύο από το Πανεπιστήμιο Wageningen στην Ολλανδία, ανέλυσαν 385 ερευνητικές εργασίες με κριτές για την παράκτια ευπάθεια και διαπίστωσαν ότι το 90% αυτών απέτυχε να λάβει υπόψη τις επιπτώσεις των ωκεάνιων ρευμάτων, των παλιρροιών, της θερμοκρασίας, της αλατότητας και των ανέμων στη στάθμη της θάλασσας. Ως αποτέλεσμα, υποτίμησαν τη στάθμη του νερού στην ακτογραμμή κατά μέσο όρο 24 έως 27 εκατοστά.
Μόλις διορθωθεί, ο αριθμός των ανθρώπων των οποίων τα σπίτια θα βρίσκονται κάτω από το νερό έως το 2100 θα μπορούσε να αυξηθεί έως και 68%, ή 132 εκατομμύρια επιπλέον άτομα. Το μεγαλύτερο μέρος τους βρίσκεται στη Νοτιοανατολική Ασία και την Ωκεανία, όπου η στάθμη της θάλασσας είναι κατά μέσο όρο 1 μέτρο υψηλότερη από ό,τι πιστεύαμε προηγουμένως, και αρκετά μέτρα σε ορισμένες περιοχές.
«Αν ένας εκπρόσωπος από ένα τέτοιο μέρος έρθει σε μια παγκόσμια συνάντηση και προσπαθήσει να συγκεντρώσει υποστήριξη… μπορεί να είναι αρκετά απογοητευτικό αν υπάρχει αυτό το είδος επιστημονικής αξιολόγησης που στην πραγματικότητα λέει… θα επηρεαστεί μόνο στον επόμενο αιώνα, ενώ στην πραγματικότητα η περιοχή είναι στην πραγματικότητα πολύ πιο εκτεθειμένη», δήλωσε ο Minderhoud σε ενημέρωση.
Οι προβλέψεις ότι η στάθμη της θάλασσας θα αυξηθεί έως και 1 μέτρο μέχρι το τέλος του αιώνα παραμένουν ακριβείς. Αλλά εφόσον οι περισσότερες έρευνες για τις συνέπειες αυτής της ανόδου ξεκίνησαν με μια βάση που ήταν πολύ χαμηλή, αυτές οι επιπτώσεις θα συμβούν νωρίτερα από ό,τι προβλεπόταν.
Στην τελευταία σειρά αναφορών της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή, της πιο έγκυρης δήλωσης για τις επιπτώσεις της υπερθέρμανσης, συμπεριλαμβανομένης της ανόδου της στάθμης της θάλασσας, παρατέθηκαν σαράντα έξι από τις μελέτες.
Η Γη διογκώνεται στον ισημερινό λόγω της περιστροφής της, και τα πυκνότερα μέρη του μανδύα της ασκούν μεγαλύτερη βαρυτική έλξη σε οποιοδήποτε νερό πάνω από αυτά. Έτσι, ο προσδιορισμός του υψομέτρου ενός δεδομένου σημείου απαιτεί ένα υπολογιστικό μοντέλο του γεωειδούς, ενός ακανόνιστου σχήματος που αντιπροσωπεύει τη μέση στάθμη της θάλασσας παγκοσμίως.
Ωστόσο, η πραγματική στάθμη της θάλασσας μπορεί να είναι αρκετά μέτρα υψηλότερη από το γεωειδές σε μέρη όπου οι άνεμοι ή τα ρεύματα συσσωρεύουν νερό, για παράδειγμα, ή όπου οι υψηλότερες θερμοκρασίες προκαλούν τη διαστολή του νερού. Και οι ακτογραμμές μπορούν να μετακινηθούν προς τα πάνω ή προς τα κάτω καθώς τα ποτάμια συσσωρεύουν ιζήματα ή οι πόλεις αντλούν υπόγεια ύδατα από κάτω τους.
Αντί να προσδιορίζουν το υψόμετρο του νερού και της γης στην ακτή συγκρίνοντας δορυφορικές μετρήσεις με το γεωειδές, η πλειονότητα των ερευνητών χρησιμοποίησε απλώς την ακατέργαστη στάθμη της θάλασσας του γεωειδούς. Και ακόμη και εκείνοι που έκαναν τους υπολογισμούς, κατά κύριο λόγο τους έκαναν λάθος, συχνά επειδή προσδιόριζαν το υψόμετρο της γης και της θάλασσας με διαφορετικά μοντέλα γεωειδούς. Λιγότερο από το 1% των μελετών βρήκε το σωστό τρέχον επίπεδο της θάλασσας για τις ακτογραμμές που μελετούσαν.
«Η κοινότητα της παράκτιας έρευνας [εστιάζει] πραγματικά στην παράκτια γη, και επομένως μπορεί να μην γνωρίζει αυτά τα σύνολα δεδομένων στάθμης της θάλασσας», δήλωσε η Seeger στην ενημέρωση.
Οι κλιματολόγοι και οι ωκεανογράφοι που μελετούν την άνοδο της στάθμης της θάλασσας θα πρέπει να συνεργάζονται στενότερα με τους γεωγράφους, περιβαλλοντολόγους επιστήμονες και άλλους που μελετούν τις παράκτιες επιπτώσεις, δήλωσε ο Matt Palmer στο Met Office, την εθνική μετεωρολογική υπηρεσία του Ηνωμένου Βασιλείου.
«Θα μπορούσατε να το ονομάσετε «χαμένο στη μετάφραση»», δήλωσε. «Είναι σημαντικό αυτό το τελευταίο μίλι να γίνει σωστά, αλλιώς υπονομεύει ολόκληρο το εγχείρημα.»
Το πρόβλημα είναι ένα θέμα κλιματικής δικαιοσύνης, δήλωσε ο Palmer. Οι υποτιμήσεις της στάθμης της θάλασσας παρουσιάζουν ιδιαίτερα σοβαρά σφάλματα σε μέρη χαμηλότερου εισοδήματος χωρών, όπως δέλτα ποταμών στην Αφρική και την Ασία, εν μέρει επειδή τα δεδομένα για τις διακυμάνσεις της βαρύτητας είναι πιο αραιά εκεί, καθιστώντας το γεωειδές λιγότερο ακριβές. Ωστόσο, αυτές είναι επίσης οι περιοχές που είναι περισσότερο ευάλωτες στην άνοδο της στάθμης της θάλασσας.
Η επιστημονική κοινότητα θα πρέπει να συγκεντρώσει περισσότερα δεδομένα σε χώρες χαμηλότερου εισοδήματος, ιδιαίτερα με την εγκατάσταση σταθμών μέτρησης παλίρροιας για τη μέτρηση της στάθμης της θάλασσας, δήλωσε η Joanne Williams στο Εθνικό Ωκεανογραφικό Κέντρο του Ηνωμένου Βασιλείου.
«Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που επηρεάζουν τη στάθμη της θάλασσας στην ακτή, μερικοί από τους οποίους είναι αρκετά τοπικοί, οπότε το χρυσό πρότυπο παραμένει τοπικές, μακροχρόνιες, καλά βαθμονομημένες μετρήσεις», δήλωσε.