Γλυφοσάτη και ανθεκτικά υπερβακτήρια: Μια νέα απειλή;
Η σύνδεση ανάμεσα στα ζιζανιοκτόνα και την αντιμικροβιακή αντοχή
Η ευρεία χρήση της γλυφοσάτης, του πιο διαδεδομένου ζιζανιοκτόνου παγκοσμίως, ενδέχεται να συμβάλλει στην ανάπτυξη επικίνδυνων υπερβακτηρίων. Νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Frontiers in Microbiology αποκαλύπτει ότι βακτήρια που έχουν αναπτύξει αντοχή σε πολλά φάρμακα, εμφανίζουν επίσης υψηλή ανθεκτικότητα σε εξαιρετικά υψηλές συγκεντρώσεις γλυφοσάτης. Αυτό το εύρημα εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο οι χημικές ουσίες που χρησιμοποιούμε στη γεωργία επηρεάζουν την εξέλιξη των μικροβίων στα νοσοκομεία.
Πώς τα βακτήρια αναπτύσσουν αντοχή εκτός νοσοκομείων
Οι ερευνητές μελέτησαν 68 στελέχη βακτηρίων από προστατευόμενες περιοχές της Αργεντινής, όπου το ζιζανιοκτόνο δεν χρησιμοποιείται άμεσα, αλλά εφαρμόζεται σε γειτονικές καλλιέργειες. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι όλα τα δείγματα παρουσίαζαν κάποιο βαθμό ανθεκτικότητας στα ζιζανιοκτόνα. Η διαπίστωση αυτή υποδεικνύει ότι η διασπορά των ανθεκτικών γονιδίων μέσω του κύκλου του νερού επιτρέπει στα βακτήρια να επιβιώνουν τόσο στα χωράφια όσο και σε νοσοκομειακό περιβάλλον.
Η επικίνδυνη σύγκλιση ανάμεσα σε φάρμα σε νοσοκομεία και χωράφια
Η μελέτη επικεντρώθηκε στη σύγκριση περιβαλλοντικών δειγμάτων με στελέχη από νοσοκομεία, όπου η χρήση αντιβιοτικών είναι καθημερινή. Τα ευρήματα έδειξαν ότι τα νοσοκομειακά βακτήρια, πολλά από τα οποία είναι ανθεκτικά σε αντιβιοτικά τελευταίας γραμμής όπως οι καρβαπενέμες, παρουσιάζουν παράλληλη αντοχή στη γλυφοσάτη. Αυτό σημαίνει ότι τα βακτήρια που καταλήγουν στο περιβάλλον μέσω λυμάτων από νοσοκομεία, μπορούν να ευδοκιμήσουν σε εδάφη γεμάτα ζιζανιοκτόνα, ανταλλάσσοντας γονίδια ανθεκτικότητας.
Η ανάγκη για αυστηρότερο νομοθετικό πλαίσιο
Οι επιστήμονες υπογραμμίζουν ότι οι κανονισμοί για τα φυτοφάρμακα πρέπει να αλλάξουν άμεσα. Προτείνουν τη διενέργεια ελέγχων συν-επιλογής με αντιβιοτικά πριν από την κυκλοφορία οποιουδήποτε γεωργικού φαρμάκου στην αγορά. Η επισήμανση στις συσκευασίες αυτών των προϊόντων θα πρέπει να περιλαμβάνει προειδοποιήσεις για τον κίνδυνο διασποράς γονιδίων αντοχής, καθώς η δημόσια υγεία εξαρτάται πλέον από τη στενή παρακολούθηση της αλληλεπίδρασης χημικών ουσιών και μικροβιακών κοινοτήτων.
