DNA λύνει το μυστήριο της αποστολής του Franklin μετά από 166 χρόνια
Η τεχνολογία DNA αποκαλύπτει την τύχη των ναυτικών της αποστολής Franklin
Μετά από περισσότερο από έναν αιώνα αβεβαιότητας, η σύγχρονη γενετική επιστήμη κατάφερε να δώσει ονόματα στα θύματα μιας από τις πιο τραγικές εξερευνητικές αποστολές στην ιστορία. Η ανάλυση DNA σε σκελετικά κατάλοιπα που βρέθηκαν στην Αρκτική, σε συνδυασμό με δείγματα από σύγχρονους απογόνους, προσέφερε καθοριστικές απαντήσεις για το τι πραγματικά συνέβη στα πληρώματα των πλοίων Erebus και Terror το 1848.
Το αίνιγμα του Harry Peglar και τα έγγραφα της αποστολής
Ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια που ταλάνιζαν τους ανθρωπολόγους για 166 χρόνια αφορούσε τον Harry Peglar, καπετάνιο του πρώτου ιστού στο πλοίο Terror. Παρόλο που το σώμα του βρέθηκε το 1859 μαζί με προσωπικά του έγγραφα, η ταυτοποίηση παρέμενε αμφίβολη λόγω της αναντιστοιχίας μεταξύ των ρούχων που φορούσε και του βαθμού του. Τα λεγόμενα έγγραφα του Peglar, που περιλαμβάνουν ποίηση και περιγραφές των γεγονότων, αποτελούν σήμερα ένα από τα σπάνια δείγματα γραπτού λόγου από εκείνη την τραγική εποχή.
Η ταυτοποίηση των μελών του πληρώματος του HMS Erebus
Εκτός από τον Peglar, οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Waterloo ταυτοποίησαν άλλους τρεις ναυτικούς του πλοίου Erebus: τον ναύτη William Orren, τον δόκιμο David Young και τον φροντιστή John Bridgens. Η επιβεβαίωση των στοιχείων τους αποδεικνύει ότι οι άνδρες αυτοί επέζησαν για τρία χρόνια μετά την παγίδευση των πλοίων τους στους πάγους, προσπαθώντας απεγνωσμένα να διαφύγουν από την Αρκτική πριν υποκύψουν στις αντίξοες συνθήκες.
Μια συγκλονιστική οικογενειακή ανακάλυψη
Η έρευνα δεν σταμάτησε μόνο στην επιστημονική ανάλυση, καθώς έφερε στο φως και προσωπικές ιστορίες. Ο δημοσιογράφος του BBC, Rich Preston, ανακάλυψε μέσω της ανάλυσης DNA ότι είναι απόγονος του John Bridgens. Η σύνδεση αυτή αποδεικνύει πόσο πολύτιμη είναι η συμβολή των σύγχρονων απογόνων, οι οποίοι προσφέροντας γενετικό υλικό, βοηθούν τους επιστήμονες να συνθέσουν το παζλ των τελευταίων στιγμών των ναυτικών.
Η διαδικασία της γενετικής ταυτοποίησης
Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε βασίστηκε στη σύγκριση μιτοχονδριακού και χρωμοσωμικού DNA από τα αρχαιολογικά ευρήματα με τα δείγματα των απογόνων. Η μηδενική γενετική απόσταση που παρατηρήθηκε σε κάθε περίπτωση παρείχε αδιάψευστα στοιχεία για την κοινή καταγωγή. Οι ερευνητές συνεχίζουν να καλούν όσους πιστεύουν ότι έχουν οικογενειακή σχέση με τα μέλη της αποστολής να επικοινωνήσουν μαζί τους, καθώς κάθε νέο δείγμα DNA αυξάνει τις πιθανότητες για την αναγνώριση των υπόλοιπων αγνοουμένων.
