Τα επίπεδα βιταμίνης D στη μέση ηλικία μπορούν να επηρεάσουν τον εγκέφαλο δεκαετίες αργότερα
Οι ερευνητές σημειώνουν ότι τα ευρήματα δείχνουν μια σχέση, όχι απόδειξη ότι η βιταμίνη D μειώνει άμεσα τα επίπεδα ταυ ή μειώνει τον κίνδυνο άνοιας.
«Αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι τα υψηλότερα επίπεδα βιταμίνης D στη μέση ηλικία μπορεί να προσφέρουν προστασία από την ανάπτυξη αυτών των εναποθέσεων ταυ στον εγκέφαλο και ότι τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D θα μπορούσαν δυνητικά να είναι ένας τροποποιήσιμος και θεραπεύσιμος παράγοντας κινδύνου για τη μείωση του κινδύνου άνοιας», δήλωσε ο συγγραφέας της μελέτης Martin David Mulligan, MB BCh BAO, από το Πανεπιστήμιο του Galway στην Ιρλανδία. «Φυσικά, αυτά τα αποτελέσματα χρειάζονται περαιτέρω έλεγχο με επιπρόσθετες μελέτες.»
Μακροχρόνια Μελέτη Παρακολουθεί τη Βιταμίνη D και τους Βιοδείκτες του Εγκεφάλου
Η μελέτη παρακολούθησε 793 ενήλικες, μέσου όρου 39 ετών, οι οποίοι ήταν απαλλαγμένοι από άνοια κατά την έναρξη. Οι ερευνητές μέτρησαν το επίπεδο βιταμίνης D στο αίμα κάθε συμμετέχοντα στην αρχή της μελέτης.
Περίπου 16 χρόνια αργότερα, οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε μαγνητικές τομογραφίες εγκεφάλου για την αξιολόγηση των επιπέδων πρωτεϊνών ταυ και αμυλοειδούς βήτα, που και οι δύο θεωρούνται βιοδείκτες της νόσου Alzheimer. Ένα επίπεδο βιταμίνης D άνω των 30 νανογραμμαρίων ανά χιλιοστόλιτρο (ng/mL) ταξινομήθηκε ως υψηλό, ενώ τα επίπεδα κάτω από αυτό το όριο θεωρήθηκαν χαμηλά.
Συνολικά, το 34% των συμμετεχόντων είχε χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D και μόνο το 5% ανέφερε ότι έπαιρνε συμπληρώματα βιταμίνης D.
Υψηλότερα Επίπεδα Βιταμίνης D Συνδέονται με Χαμηλότερη Πρωτεΐνη Ταυ
Αφού λήφθηκαν υπόψη παράγοντες όπως η ηλικία, το φύλο και τα συμπτώματα κατάθλιψης, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα υψηλότερα επίπεδα βιταμίνης D συνδέονταν με χαμηλότερα επίπεδα πρωτεΐνης ταυ χρόνια αργότερα.
Ωστόσο, τα επίπεδα βιταμίνης D δεν συνδέονταν με την ποσότητα της πρωτεΐνης αμυλοειδούς βήτα στον εγκέφαλο.
«Αυτά τα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά, καθώς υποδηλώνουν μια συσχέτιση μεταξύ υψηλότερων επιπέδων βιταμίνης D στην πρώιμη μέση ηλικία και χαμηλότερου φορτίου ταυ κατά μέσο όρο 16 χρόνια αργότερα», δήλωσε ο Mulligan. «Η μέση ηλικία είναι μια περίοδος όπου η τροποποίηση των παραγόντων κινδύνου μπορεί να έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο.»
Περιορισμοί της Μελέτης και Ανάγκη για Περαιτέρω Έρευνα
Ένας περιορισμός της μελέτης είναι ότι τα επίπεδα βιταμίνης D μετρήθηκαν μόνο μία φορά αντί να παρακολουθούνται διαχρονικά.
Σημαντικά Σημεία:
Άτομα με υψηλότερα επίπεδα βιταμίνης D στη μέση ηλικία είχαν χαμηλότερα επίπεδα πρωτεΐνης ταυ αργότερα, ενός βασικού δείκτη που συνδέεται με τη νόσο Alzheimer
Η μελέτη δείχνει μια σύνδεση, αλλά δεν αποδεικνύει ότι η βιταμίνη D μειώνει άμεσα τον κίνδυνο άνοιας
Οι ερευνητές δεν βρήκαν καμία σύνδεση μεταξύ των επιπέδων βιταμίνης D και του αμυλοειδούς βήτα, ενός άλλου βιοδείκτη Alzheimer
Απαιτείται περαιτέρω έρευνα για την επιβεβαίωση αυτών των ευρημάτων και την καλύτερη κατανόηση του ρόλου της βιταμίνης D στην υγεία του εγκεφάλου
Η μελέτη υποστηρίχθηκε από το National Institute on Aging, το National Institute of Neurological Disorders and Stroke, το Irish Research Council και το Health Research Board της Ιρλανδίας.