Από καρκίνο παχέος εντέρου σταδίου 3 στον Μαραθώνιο του Λονδίνου

«Μάλλον έχω κολλήσει τώρα»: όταν η ανάρρωση από τον καρκίνο γίνεται μαραθώνιος. Ο επιζών του καρκίνου Άντι Σπρέι μιλά στο Euronews Health για το γιατί δεν σταμάτησε ποτέ να τρέχει.

Όταν περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι δήλωσαν συμμετοχή στην κλήρωση για τον Μαραθώνιο του Λονδίνου 2026, ο Άντι Σπάρυ δεν ήταν ανάμεσά τους.

Την ίδια περίπου περίοδο, ο πρώην ημιεπαγγελματίας σκέιτερ από το Τάνμπριτζ Γουελς, στα νότια του Λονδίνου, είχε μόλις λάβει μια διάγνωση που θα επηρέαζε βαθιά τη ζωή του.

Το 2024 υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση, η οποία αρχικά θεωρήθηκε ότι αφορούσε απόστημα συνδεδεμένο με τη νόσο του Κρον. Οι γιατροί τού είπαν να κάνει μαγνητική τομογραφία, διαβεβαιώνοντάς τον στην αρχή ότι «δεν θα έπρεπε να ανησυχεί για τίποτα».

Το απόστημα αποδείχθηκε τελικά καρκίνος του παχέος εντέρου τρίτου σταδίου, σπάνιου τύπου, εντοπισμένος στην περιοχή των γλουτών.

Δύο χρόνια αργότερα, ο Άντι τερμάτισε τον πρώτο του μαραθώνιο στο Λονδίνο σε τρεις ώρες και 25 λεπτά.

Στο διάστημα ανάμεσα στη διάγνωση και τον αγώνα, ακολούθησε ένα εντατικό θεραπευτικό πλάνο που περιλάμβανε στομία, αρκετούς μήνες χημειοθεραπείας και πέντε εβδομάδες ακτινοθεραπείας.

Η κίνηση είναι αποκατάσταση

Ωστόσο δεν σταμάτησε ποτέ το τρέξιμο.

«Έκανα χημειοθεραπείες κάθε δύο εβδομάδες. Την ξεκινούσα Τετάρτη, ένιωθα χάλια μέχρι την Παρασκευή, αλλά μετά από λίγες μέρες περνούσε και ξαναέβγαινα για τρέξιμο», είπε στο Euronews Health.

Εκείνη την περίοδο, ο Άντι μοιραζόταν την ιστορία του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αναγνωρίζοντας ανοιχτά τις δύσκολες στιγμές, ενώ παρέμενε σε γενικές γραμμές αισιόδοξος.

«Γενικά είμαι πολύ ανοιχτός με τα πράγματα. Πιστεύω ότι είναι ο καλύτερος τρόπος, αντί να κλείνεσαι στον εαυτό σου», είπε. Η θετική ανταπόκριση που λάμβανε διαδικτυακά, προσθέτει, ενίσχυσε ακόμη περισσότερο την εκτίμησή του για τη στήριξη της συζύγου του, της οικογένειας και των φίλων του.

Πριν από 11 μήνες υποβλήθηκε σε μεγάλη χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του καρκίνου, συμπεριλαμβανομένων τμημάτων του παχέος εντέρου, του ορθού και του γύρω ιστού, και ακολούθησε επανορθωτική χειρουργική.

Ενώ στην αρχή δεν μπορούσε ούτε να αγγίξει τα πόδια του ή να περπατήσει κανονικά, μέσα σε τρεις ή τέσσερις μήνες ξαναφόρεσε τα αθλητικά του παπούτσια και προπονήθηκε για δύο ημιμαραθωνίους και τον Μαραθώνιο του Λονδίνου.

Κάποια στιγμή μετά τη διάγνωση, αλλά πριν από την επέμβαση, ένας φίλος τού μίλησε για μια φιλανθρωπική οργάνωση που βοηθά νέους με καρκίνο σε οποιοδήποτε στάδιο της πορείας τους, ενθαρρύνοντάς τους να γυμνάζονται.

Σωματική δραστηριότητα και σύνδεση

Και παρότι πάντα ήταν σωματικά δραστήριος, το ότι ασκούνταν μαζί με συνομηλίκους του μέσω της

Trekstock, αρχικά μέσω FaceTime, ήταν ένας ευχάριστος και ομαλός τρόπος να μπει στη διαδικασία ανάρρωσης.

Μέσω της οργάνωσης, ο Άντι εξασφάλισε μια θέση στον Μαραθώνιο του Λονδίνου και ξεκίνησε μια καμπάνια GoFundMe, η οποία μέχρι στιγμής έχει συγκεντρώσει πάνω από 4.000 λίρες (περίπου 4.700 ευρώ).

Ο Άντι, που εργάζεται ως ξυλουργός, λέει ότι θέλει να αμφισβητήσει τις διαδεδομένες αντιλήψεις γύρω από μια ασθένεια που σήμερα πλήττει ολοένα και περισσότερους ανθρώπους.

«Εξακολουθεί να υπάρχει μεγάλο στίγμα γύρω από τον καρκίνο και τον θάνατο, γιατί στο παρελθόν συχνά ισοδυναμούσε με θανατική καταδίκη. Δεν θα έπρεπε όμως να είναι πια έτσι», είπε.

Με τη ραγδαία πρόοδο της ιατρικής, τα αποτελέσματα αλλάζουν.

«Υπάρχουν πλέον τόσες πολλές εξελίξεις στις θεραπείες και στις μεθόδους. Τα ποσοστά ανάρρωσης είναι πολύ υψηλότερα.»

Προειδοποιητικά σημάδια που πρέπει να προσέχουμε

Και καθώς ο καρκίνος του εντέρου αυξάνεται μεταξύ των νεότερων ανθρώπων, προτρέπει τους άλλους να απευθυνθούν σε γιατρό αν παρατηρήσουν συμπτώματα όπως πόνο, αίμα στα κόπρανα ή αλλαγές στις συνήθειες του εντέρου. Αν και αυτά τα σημάδια δεν σημαίνουν απαραίτητα καρκίνο, η έγκαιρη διάγνωση μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική.

Για τον Άντι, η νίκη επί του καρκίνου οφείλεται σε έναν συνδυασμό ψυχικής αντοχής, ισχυρού δικτύου στήριξης, εμπιστοσύνης στη θεραπευτική διαδικασία και νοοτροπίας που είχε διαμορφώσει μέσα από χρόνια ανάρρωσης από σοβαρούς τραυματισμούς στο σκέιτμπορντ, συμπεριλαμβανομένου ενός κατάγματος στο κρανίο.

Τόνισε ότι η ανάρρωση από το χειρουργείο μπορεί να διαρκέσει έως και 18 μήνες και δεν έχει ολοκληρωθεί πλήρως, αλλά μετά τον τερματισμό του μαραθωνίου είπε: «Νιώθω ότι σχεδόν τα έχω καταφέρει».