Η βιταμίνη D αυξάνει την επιτυχία της θεραπείας καρκίνου του μαστού κατά 79%
Η έρευνα, χρηματοδοτούμενη από το FAPESP, περιέλαβε 80 γυναίκες άνω των 45 ετών που προετοιμάζονταν να ξεκινήσουν θεραπεία στην ογκολογική εξωτερική κλινική του γενικού και διδασκαλικού νοσοκομείου (“Hospital das Clínicas”) στο FMB-UNESP. Οι συμμετέχουσες χωρίστηκαν σε δύο ίσες ομάδες. Η μία ομάδα έλαβε ημερήσια δόση 2.000 IU (διεθνείς μονάδες) βιταμίνης D, ενώ η άλλη ομάδα έλαβε δισκία εικονικού φαρμάκου.
Όλες οι γυναίκες υποβλήθηκαν σε νεοεπικουρική χημειοθεραπεία, μια θεραπεία που χορηγείται πριν από τη χειρουργική επέμβαση για τη συρρίκνωση των όγκων και τη διευκόλυνση της αφαίρεσής τους.
Υψηλότερα Ποσοστά Εξαφάνισης Καρκίνου
Μετά από έξι μήνες, η διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων ήταν αξιοσημείωτη. Μεταξύ εκείνων που έλαβαν βιταμίνη D, το 43% παρουσίασε πλήρη εξαφάνιση του καρκίνου τους μετά τη χημειοθεραπεία. Σε σύγκριση, μόνο το 24% όσων βρίσκονταν στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου παρουσίασε το ίδιο αποτέλεσμα.
“Ακόμη και με ένα μικρό δείγμα συμμετεχόντων, ήταν δυνατόν να παρατηρηθεί σημαντική διαφορά στην ανταπόκριση στη χημειοθεραπεία. Επιπλέον, η δόση που χρησιμοποιήθηκε στην έρευνα [2.000 IU ανά ημέρα] είναι πολύ κάτω από τη δόση-στόχο για τη διόρθωση της έλλειψης βιταμίνης D, η οποία είναι συνήθως 50.000 IU την εβδομάδα,” λέει ο Eduardo Carvalho-Pessoa, πρόεδρος της Περιφερειακής Βραζιλιάνικης Εταιρείας Μαστολογίας του Σάο Πάολο και ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nutrition and Cancer.
Ο Ρόλος της Βιταμίνης D στην Ανοσία και την Υγεία
Η βιταμίνη D είναι γνωστή για τη βοήθειά της στον οργανισμό να απορροφά ασβέστιο και φώσφορο, που είναι κρίσιμα για τη διατήρηση ισχυρών οστών. Ωστόσο, αυξανόμενα στοιχεία δείχνουν ότι παίζει επίσης ρόλο στην ανοσολογική λειτουργία, βοηθώντας τον οργανισμό να αμύνεται έναντι λοιμώξεων και ασθενειών, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου. Πολλές προηγούμενες μελέτες που εξέτασαν τη βιταμίνη D και τον καρκίνο επικεντρώθηκαν σε πολύ υψηλότερες δόσεις από αυτές που χρησιμοποιήθηκαν σε αυτή την έρευνα.
Ο οργανισμός παράγει βιταμίνη D κυρίως μέσω της έκθεσης στον ήλιο, και μπορεί επίσης να ληφθεί μέσω ορισμένων τροφών. Οι τρέχουσες οδηγίες συνιστούν 600 IU ημερησίως για τους περισσότερους ενήλικες και 800 IU για τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής συμβουλεύει 400 IU ημερησίως για τα βρέφη. Η υπερβολική πρόσληψη μπορεί να είναι επιβλαβής και να οδηγήσει σε συμπτώματα όπως εμετό, αδυναμία, πόνο στα οστά και πέτρες στα νεφρά.
Χαμηλά Επίπεδα Βιταμίνης D και Ανταπόκριση στη Θεραπεία
Στην αρχή της μελέτης, οι περισσότερες συμμετέχουσες είχαν χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D, που ορίζονται ως λιγότερο από 20 νανογραμμάρια ανά χιλιοστό λιτρα (ng/mL) αίματος. Η Βραζιλιάνικη Εταιρεία Ρευματολογίας συνιστά τη διατήρηση επιπέδων μεταξύ 40 και 70 ng/mL.
“Με τη συμπληρωματική χορήγηση, τα επίπεδα αυξήθηκαν κατά τη διάρκεια της χημειοθεραπείας, γεγονός που ενισχύει την πιθανή συμβολή στην ανάρρωση των ασθενών,” δήλωσε ο Carvalho-Pessoa στο Agência FAPESP. “Η βιταμίνη D είναι μια προσιτή και φθηνή επιλογή σε σύγκριση με άλλα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη βελτίωση της ανταπόκρισης στη χημειοθεραπεία, ορισμένα από τα οποία δεν περιλαμβάνονται καν στον κατάλογο του Ενιαίου Συστήματος Υγείας [το βραζιλιάνικο εθνικό δημόσιο σύστημα υγείας, γνωστό ως SUS, το ακρωνύμιό του στα πορτογαλικά],” προσθέτει.
Ελπιδοφόρα Αποτελέσματα, Χρειάζονται Περισσότερες Έρευνες
Τα ευρήματα υποδεικνύουν έναν πιθανό υποστηρικτικό ρόλο για τη βιταμίνη D στη θεραπεία του καρκίνου, αλλά οι ερευνητές προειδοποιούν ότι χρειάζονται περισσότερα δεδομένα. Μεγαλύτερες μελέτες θα βοηθήσουν στην επιβεβαίωση της αποτελεσματικότητας του συμπληρώματος και στην αποσαφήνιση του πώς επηρεάζει την ανταπόκριση στη χημειοθεραπεία.
“Αυτά είναι ενθαρρυντικά αποτελέσματα που δικαιολογούν έναν νέο κύκλο μελετών με μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχόντων. Αυτό θα επιτρέψει μια βαθύτερη κατανόηση του ρόλου της βιταμίνης D στην αύξηση της ανταπόκρισης στη χημειοθεραπεία και, κατά συνέπεια, στην αυξημένη πιθανότητα ύφεσης του καρκίνου του μαστού,” καταλήγει.